මේ කියන්න යන්නේ ඔබ ඇය ගැන කිසිදා නොඇසූ කතාවක්.. ලෝකයක් පිනවූ කලාකරුවන් පසුපස ඇති අප්රකාශිත තනිකම සහ මානසික වේදනාව මැනවින් පැහැදිලි කරන හදවත් සංවේදී කරවන සිදුවීමක්..
2011 ජූනි 18 වන දින සර්බියාවේ බෙල්ග්රේඩ් හි පැවැති ප්රසංගයේදී ඇමී මුහුණ දුන් අත්දැකීම හුදෙක් අසාර්ථක වූ සංදර්ශනයක් පමණක් නොවේ, 20,000කට අධික ප්රේක්ෂක පිරිසක් හමුවේ ගීතවල පද පවා අමතක වෙමින් ඇය දැක්වූ අසරණ භාවය, දැඩි මානසික පීඩනය, ඇබ්බැහිවීම් සහ ශාරීරික අප්රාණිකත්වය හමුවේ ඇය හඬ නැගූ උපකාර ඉල්ලීමක් වුණා.
එදින ඇයට එල්ල වූ චෝදනා සහ උපහාසයන් මගින් පෙනී ගියේ ප්රේක්ෂකයන් ඇගේ අභ්යන්තර බිඳවැටීමට වඩා ඇගේ කාර්යසාධනය පමණක් ඇගයීමට ලක් කළ බවයි.
පෞද්ගලික ගැටලු පවතින අවස්ථාවලදී පවා වෘත්තීය මට්ටමින් ප්රේක්ෂකයින් පිනවීමට සිදුවීමෙන් හටගන්නා අධික පීඩනය තත්ත්වය තවත් දරුණු කරන අතරම, ඇමීගේ අවසන් රංගනයෙන් මාසයකට පසුව සිදුවූ ඇගේ සමුගැනීම, මානසික සෞඛ්යය පිළිබඳ සමාජයේ සංවේදීතාව ඉහළ නැංවීමේ වැදගත්කම යළිත් මතක් කර දෙනවා.
අද වන විට රසිකයන් මෙම සිදුවීම දකින්නේ විවේචනය කළ යුතු අසාර්ථක වීමක් ලෙස නොව, මානසික සෞඛ්යය සහ මානුෂීය සංවේදනය පිළිබඳ වැදගත් මතක් කිරීමක් ලෙසයි.
කලාකරුවෙකු යනු ද රොබෝවරයෙකු නොව හැඟීම් සහ බිඳවැටීම් සහිත සාමාන්ය මනුෂ්යයෙකු බව වටහා ගැනීම සැබෑ රසිකත්වයේ ලක්ෂණයයි. ඇගේ අද්විතීය හඬ සහ සංගීතය ලෝකය පුරා සදාකාලිකව ජීවත් වන අතර, ඇගේ කතාව අපට කියා දෙන්නේ දීප්තිමත්ව බබළන තරුවලට පවා අඳුර ජය ගැනීමට අපගේ කරුණාව සහ අවබෝධය අවශ්ය වන බවයි.