මේ කියන්න යන්නේ, එවැනි අවාසනාවන්ත ඉරණමකට මුහුණ දුන් බ්රිතාන්ය නිලධාරියෙකුගේ සැබෑ කතා පුවතක් ගැනයි. ඔහුගේ නම වෝල්ටර් සමර්ෆෝඩ්. බොහෝ දෙනෙක් ඔහුව හඳුන්වන්නේ "ලොව අවාසනාවන්තම මිනිසා" ලෙසයි. එයට හේතුව, ඔහුගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම සොබාදහමේ දරුණුතම පීඩාවකට මුහුණ දෙන්නට සිදු වූ නිසයි.
ඔහුගේ පළමු අවාසනාවන්ත අත්දැකීම ආරම්භ වන්නේ 1918 වර්ෂයේදීයි. ඒ වන විටත් ඔහු හමුදා නිලධාරියෙකු ලෙස සේවය කරමින් සිටි අතර, අනපේක්ෂිත ලෙස ඔහුගේ ඇඟට අකුණක් වැදුණා. එම අකුණු පහරින් ඔහුගේ මුළු ශරීරයම අකර්මන්ය වූ අතර, ඔහුට දැඩි පීඩාවක් විඳින්නට සිදු වුණා.
නමුත් එය ඔහුගේ අවසානය වුණේ නැහැ. වසර 6කට පස්සේ, ඒ කියන්නේ 1924 වර්ෂයේදී, ඔහු නැවතත් එවැනිම අකුණු පහරකට ලක් වුණා. තමන්ගේ ජීවිතය රැකගන්නට කළ සටනක් සමඟම, ඔහු නැවතත් එම වේදනාවට මුහුණ දුන්නා. පුදුමයට කරුණ නම්, ඉන් වසර 6කට පස්සේ, 1930 වර්ෂයේදී, ඔහු තෙවන වරටත් අකුණු පහරකට ලක් වීමයි.
ඇත්තටම කිව්වොත්, ඔහු තමන්ගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම මරණය සමඟ සටන් කරමින්, එම වේදනාකාරී ඉරණමට මුහුණ දුන්නා. ඔහු මියගියේ 1930 දී යෙදුණු එම අවසාන අකුණු පහර නිසා ඇතිවූ දැඩි වේදනාවෙන් පසුවයි. නමුත් සොබාදහම ඔහුව එතැනිනුත් අතහැරියේ නැහැ. ඔහු මියගොස් වසර 2කට පස්සේ, ඒ කියන්නේ 1932 වර්ෂයේදී, ඔහු මිහිදන් කළ සොහොන් කොත මතටත් නැවතත් අකුණක් වැදී එය මුළුමනින්ම විනාශ වී ගියා.
මේ අවාසනාවන්ත කතා පුවත අදටත් මුළු ලෝකයේම කතාබහට ලක්වෙන, ඇත්තටම අදහාගත නොහැකි, බියකරු මතකයක් වගෙයි. ජීවිතය පුරාම සොබාදහමේ වේදනාකාරී දඬුවම් විඳ, මරණයෙන් පසුවත් එයින් මිදෙන්නට නොහැකි වූ මේ "අවාසනාවන්තම මිනිසාගේ" කතාව ඔබට මොන වගේ හැඟීමක් ඇති කරනවාද?